Ana Sayfa
Kavram Arama : THS Google   |   Forum İçi Arama  

Üye İsmi
Şifre

Hukuk Genel Kurulu 1993/13-401Esas 510 Karar İçtihat

Üyemizin Özeti
Yakıt gideri ortak giderlerdendir.
Yöneticinin yöneticilik görevinin bir gereği olarak onunla sözleşme yapanlar, gerek yöneticiye gerekse kat maliklerine karşı dava açabilirler.
(Karar Tarihi : 07.07.1993)
* * * Yakıt gideri ortak giderlerdendir.
Yöneticinin yöneticilik görevinin bir gereği olarak onunla sözleşme yapanlar, gerek yöneticiye gerekse kat maliklerine karşı dava açabilirler.
Kat maliklerine karşı açılan davada görev, HUMK un göreve ilişkin hükümlerince belirlenir.
KMK md.34 e göre sekiz ve daha fazla bölümü olan ana taşınmaza yönetici atanmasının zorunlu olduğu, aynı yasanın 38. maddesinde, yöneticinin, kat maliklerine karşı aynen bir vekil gibi sorumlu olduğu belirtilmiştir. Aynı yasanın 35. maddesinde yöneticinin görevleri sayılmıştır. Genel olarak bu görevler ana taşınmazın yönetimi ile ilgili olup, yönetimin gerektirdiği ortak giderleri yapmak yetkisini de içermektedir
Yönetici yasadan ve yönetim planından kaynaklanan bu yetkisine dayanarak üçüncü kişilerle borç ve alacak ilişkisi doğuracak sözleşmeler yapabilir. Kat maliklerinin vekili olduğundan bu tür sözleşmeler onların adına ve hesabına hukuki sonuç doğurur. KMK md. 20 gereği olarak aktif ve pasif dava ehliyeti yetkisine sahiptir.
Açıklanan bu hukuki duruma göre, yöneticinin görevinin bir icabı olarak onunla sözleşme yapanlar, gerek yöneticiye gerekse kat maliklerine karşı dava açabilir.Davanın kat maliklerine açılması durumunda, borçlar hukukunun genel bir kuralı olan nisbilik ilkesi uygulanmaz. Diğer bir anlatımla, üçüncü kişinin kat malikleri ile doğrudan doğruya bir sözleşme akdetmediği ileri sürülerek yapılan husumet itirazı dinlenmez.Belirtilen ilke uyarınca davanın, üçüncü kişilerce kat malikleri aleyhine alacak davası olarak açılması durumunda HUMK nun göreve ilişkin genel hükümleri uyarınca görevli mahkeme dava değeri esas alınarak belirlenecektir.Davanın yönetici tarafından açılması halinde ise, kat mülkiyeti yasasının 33 ve diğer ilgili maddeleri uyarınca görev Sulh mahkemelerine ait olacaktır.Her iki halde gerek üçüncü kişi gerek yönetici veya kat maliklerinden biri veya bir kaçı tarafından ortak giderler için diğer bir kat maliki aleyhine açılacak davada, KMK md. 20 uyarınca kat malikinin ancak arsa payı oranında sorumlu tutulması istenebilir.Zira KMKnın getirdiği düzenlemede kat maliklerinin sorumluluğunun dayanışmalı olmayıp, arsa payı oranına göre tespiti ön görülmüştür.Bu nedenle yerel mahkemenin direnme kararında belirtildiği gibi davanın tüm kat maliklerine veya tüzel kişiliği bulunmayan kat malikleri kuruluna yöneltilmesi gerektiği biçimindeki gerekçeye katılmak mümkün görülmemiştir.
Somut olayda davalıların, kat maliki oldukları yer için yakıt alınmış ve bununla ilgili faturalar dosyaya konulmuştur.Davacı satıcı da, davalıların arsa payına düşen borçlarını ödemediklerini belirterek delillerini ibraz etmiştir.Kat maliki olan davalılar, bu iddianın aksini kanıtlamadıkları sürece sorumluluklarının kabulü gerekir.Bu itibarla yerel mahkemece açıklanan tüm bu hukuki ve maddi olgular göz önünde tutulmadan, davanın esasının incelenmesi gerektiğini vurgulayan ve Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen özel daire bozma kararına uyulması gerekir.
İlgili Mevzuat Hükmü : Kat Mülkiyeti Kanunu MADDE 20 :(Değişik fıkra: 13/04/1983 - 2814/9 md.) Kat maliklerinden her biri aralarında başka türlü anlaşma olmadıkça:

       a) Kapıcı, kaloriferci, bahçıvan ve bekçi giderlerine ve bunlar için toplanacak avansa eşit olarak;

       b) Anagayrimenkulün sigorta primlerine ve bütün ortak yerlerin bakım, koruma, (Ek ibare: 14/11/2007-5711 S.K./9.mad.) güçlendirme ve onarım giderleri ile yönetici aylığı gibi diğer giderlere ve ortak tesislerin işletme giderlerine ve giderler için toplanacak avansa kendi arsa payı oranında;

       Katılmakla yükümlüdür.

       c) Kat malikleri ortak yer veya tesisler üzerindeki kullanma hakkından vazgeçmek veya kendi bağımsız bölümünün durumu dolayısıyla bunlardan faydalanmaya lüzum ve ihtiyaç bulunmadığını ileri sürmek suretiyle bu gider ve avans payını ödemekten kaçınamaz.

       (Değişik fıkra: 13/04/1983 - 2814/9 md.) Gider veya avans payını ödemeyen kat maliki hakkında, diğer kat maliklerinden her biri veya yönetici tarafından, yönetim planına, bu Kanuna ve genel hükümlere göre dava açılabilir, icra takibi yapılabilir. Gider ve avans payının tamamını ödemeyen kat maliki ödemede geciktiği günler için aylık, (Değişik ibare: 14/11/2007-5711 S.K./9.mad.) yüzde beş hesabıyla gecikme tazminatı ödemekle yükümlüdür.

       Birinci fıkradaki giderlere, kat maliklerinden birinin veya onun bağımsız bölümünden herhangi bir suretle faydalanan, kişinin, kusurlu bir hareketi sebep olmuşsa, gidere katılanların yaptıkları ödemeler için o kat malikine veya gidere sebep olanlara rücu hakları vardır.



 
Şerhi Ekleyen Üyemiz:
Adnan Esad YESÜKAN
Hukukçu
Şerh Son Güncelleme: 20-11-2016

THS Sunucusu bu sayfayı 0,04700899 saniyede 8 sorgu ile oluşturdu.

Türk Hukuk Sitesi (1997 - 2016) © Sitenin Tüm Hakları Saklıdır. Kurallar, yararlanma şartları, site sözleşmesi ve çekinceler için buraya tıklayınız. Site içeriği izinsiz başka site ya da medyalarda yayınlanamaz. Türk Hukuk Sitesi, ağır çalışma şartları içinde büyük bir mesleki mücadele veren ve en zor koşullar altında dahi "Adalet" savaşından yılmayan Türk Hukukçuları ile Hukukun üstünlüğü ilkesine inanan tüm Hukukseverlere adanmıştır. Sitemiz ticari kaygılardan uzak, ücretsiz bir sitedir ve her meslekten hukukçular tarafından hazırlanmakta ve yönetilmektedir.