Ana Sayfa
Kavram Arama : THS Google   |   Forum İçi Arama  

Üye İsmi
Şifre

Reşit olmayanla cinsel ilişki

Yanıt
Old 10-02-2010, 21:56   #1
gastamoney

 
Varsayılan Reşit olmayanla cinsel ilişki

TCK'nın 104 . maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçu bildiğiniz gibi şikayete tabi bir suçtur.Suçun kanuni tanımına göre bu suç cebir , tehdit ,hile olmaksızın işlenir.15 yaşından büyük çocuğun rızasını alıp bu suçu işleyenlerin yargılanması için şikayet şartının konması sizce kanunun ruhuna ve çocuk hakları sözleşmesine uygun mudur? Uygulamada toplum vicdanına uymayan ve içinde çelişkiler barındıran problemlere neden olabilecek bu madde Anayasa mahkemesine itiraz yolu ile gönderilebilir mi ? Zira bir yanda rıza ile meydana gelen bir ilişki bir yanda şikayet şartı . Acaba özellikle genç kızlık çağına giren kızlarımız başta olmak üzere çocuklarımızı bu hüküm ile ne kadar koruyabiliriz ?
Old 13-02-2010, 18:57   #2
av.ilyasmeral

 
Varsayılan

MEDENİ KANUN
İKİNCİ AYIRIM

EVLENME EHLİYETİ VE ENGELLERİ


A. Ehliyetin koşulları
I. Yaş

MADDE 124.- Erkek veya kadın onyedi yaşını doldurmadıkça evlenemez.

Ancak, hâkim olağanüstü durumlarda ve pek önemli bir sebeple onaltı yaşını doldurmuş olan erkek veya kadının evlenmesine izin verebilir. Olanak bulundukça karardan önce ana ve baba veya vasi dinlenir.

tck'nın 104 maddesinde ki suç şikayete bağlı olmasaydı yukardaki madde hükmüne göre yapılan evliliklerin akıbeti sıkıntılı olacaktı. zira hakim kararı ile 16 yaşını doldurmuş bir kişi evlendiğinde reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun kanuni unsurları oluşmuş olur.
Old 15-03-2010, 16:09   #3
mkorkmaz

 
Varsayılan

TCK'nın 104 . maddesindeki ...15 yaşından büyük çocuğun rızasını alıp bu suçu işleyenlerin yargılanması için ŞİKAYET'ten kasıt, çocuğun mu yoksa çocuk adına velinin şikayeti de olabilir mi? çocuk şikayetçi olmasa da anne-babasından birisi şikayetçi olabilir mi? (anne-baba genital muayene isteyebilir mi? cinsel ilişkiye girip girmediğine dair)

iyi çalışmalar
Old 02-04-2010, 17:26   #4
av_ozge

 
Varsayılan

15.04.1942 tarihli içtihatı birleştirme kararına göre bir suçtan zarar gören mümeyyiz küçükler,müdahil olarak doğrudan doğruya kendilerine karşı işlenmiş suçtan dolayı şikayet ve dava hakkına sahiptirler...(Ceza Muhakemesinde Mağdur hakları-Zekeriya Yılmaz)
Old 09-07-2010, 14:05   #5
Özkan Atalay

 
Varsayılan

MADDE 104. - (1) Cebir, tehdit ve hile olmaksızın, onbeş yaşını bitirmiş olan çocukla cinsel ilişkide bulunan kişi, şikâyet üzerine, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.
(2) Fail mağdurdan beş yaştan daha büyük ise, şikâyet koşulu aranmaksızın, cezası iki kat artırılır.
Bu tür davalarda çocuk da anne de baba da şikayetçi olup davaya katılabilirler. Sadece çocuğun şikayetden vazgeçmesi şikayet yokluğundan davayı düşürmez. Zira anne ve baba da katılandır ve katılanın sahip olduğu tüm yasal yollara başvurma hakkı da bulunmaktadır. Dolayısı ile çocuk şikayetten vazgeçse bile anne veya babadan biri şikayetçi ise düşme kararı verilemez. Çünkü bu suçun müştekisi anne ve babadır. Mağduru ise çocuktur.
Old 14-08-2010, 15:09   #6
Mehmet'im ben

 
Varsayılan

Bu madde kanımca gayet yerindedir. Nitekim rızasıyla ilişkiye girse bile bir çocuk(15_18), daha sonra pişman olsa, anlasa hatasını şikayet suretiyle bu duruma düşmesine sebep olan kişiyi cezalandırabilir.Anne babanın da şikayet hakkı olduğu hususuna katılıyorum, ancak mağdurun rızasının mahkeme önünde de anne baba şikayetine rağmen teyit edilmesi durumunda davanın düşürülmesi kanısındayım. Tartışılması gereken, belki de tartışılmış ama benim farketmediğim husus : Mağdurun da failin de 15_18 yasş arasında olmasıdır. KİM SUÇLU?..
Old 25-08-2010, 04:11   #7
8xy

 
Varsayılan

şikayet hakkı şayet küçük mümeyyiz ise tartışmasız küçüğe aittir, anne babanın bu konuda şikayet hakkı yoktur. (buradaki mümeyyizlikten kendisine karşı işlenen suç hakkındaki bilgisi ve fikri anlaşılmalı)
Old 11-10-2010, 01:37   #8
Özkan Atalay

 
Varsayılan

Sayın 8xy çocuğun anne veya babasının şikayet hakkı yoksa, neden katılan sıfatı ile davaya katılıyor o zaman? Bence süs için olsa gerek. Sizce?
Old 22-11-2010, 00:00   #9
ismailduygulu

 
Varsayılan

TMK m.8-16 arasındaki düzenlemeye göre hak ve fiil ehliyetine sahip olma ve resit olma durumuna göre değerlendirmeli, 15-18 yaşındaki cocuğun lehine olan hallerde tek basına verdigi kararları geçerli, aleyhine olan kararlarında ise velisinin -burada ana ve babanın ortak velayet hakları nedeniyle, her ikisinin birlikte- kararına da ihtiyac vardır. Evlenme gibi haklar cocuğun ancak 16-17 yasına geldigi tarihlerde iken -suc önceki bir tarihte de işlenmiş ve fakat 15 yasından sonraki bir tarihte- iken hamile kalmasına dair olaylarda, cocuğun ve velinin istemi, SHM Nin izni, 17-18 yaslarında iken cocuğun istegi ve velinin onayı ile evlilik mümkün olup, 18 Yasin bitmesiyle resit olan kisinin TMK m.8-16'daki fiil ehliyetine kavusmasiyla kendi kararını vermesine imkan sağlanmış olup, buradaki rızadan böyle karma bir süreci anlamak gerekir, degilse 18 yasından Kucuk bir kisinin tek basına kendi rızası, indirim nedeni olabilir. cinsel iliskinin evlilikle sonuçlanması dışındaki haller için bir ayrım yoktur. Evlilik olsun veya olmasın, Sikayet cocuk, anne ve baba tarafından gündeme getirilmiyor ise, rıza dısı bekaret kontrolü yoktur ve Adliye'yi ilgilendiren bir durum da olusmayacaktir. Bu durumun kamuya yansıması ya da SHCEK il müdürlükleri aracılığı ile anne ve babanın usulunce Sikayet hakkını kullanmaması ve olayın gayri ahlaki ve cocuk haklarının ihlaline dönüşmesi halinde korunma kararı alınıp, velayete son verilir ve kürüm vasi sıfatıyla cocuğun mağduriyetini soruşturma konusu haline getirebilir. 18 yasından küçükler ile böyle bı karma sürecin, arada 5 yastan fazla bir kimse lehine işlemesi sozkonusu olamaz, bu halde resen soruşturma ve kovusturma, 15 yasından Kucuk mağdur haline denk dumektedir. Burada Kucuk yaştaki her iki tarafı da cocuk veya yakın yaşlardaki genclerin hatalarını düzeltme imkanı verilmek istenilmis ve küçüğün yasından büyük kimselerle evliliği ve benzeri durumların önüne geçilmek istenmiştir.
Old 20-12-2010, 12:21   #10
RexLex

 
Varsayılan

Katılan sıfatının olması ile şikayet hakkının kullanılması sanırım farklı kavramlar. Suçtan her ne kadar aile de zarar görse bence 15 yaşını tamamlamış çocuğun rızası var ise ailenin şikayetinin devam etmesi sonuca etkili olmamalı.'Suçtan doğrudan zarar gören' bence 15 yaşını tamamlamış ayırt etme gücüne sahip çocuktur. Şikayetten vazgeçtiği vakit ailenin şikayetinden vazgeçip vazgeçmemesi aranmamalı.Diğer türlü böyle bir 'şikayet' restleşmesinde mahkemenin tutumu nasıl olacak? Ceza genel kurulu da bu yönde. Umarım yardımcı olur.
T.C.

YARGITAY

CEZA GENEL KURULU

E. 2007/5-253

K. 2008/52

T. 11.3.2008

� CİNSEL AMAÇLA KİŞİYİ HÜRRİYETİNDEN YOKSUN KILMA ( Suç Tarihinde 15 Yaşını Tamamlamış Ayırt Etme Gücüne Sahip Mağdureyi Rızasıyla Cinsel Amaçlı Olarak Hürriyetinin Kısıtlanması - Mağdurenin Rızası Fiili Suç Olmaktan Çıkararak Hukuka Uygun Hale Getirdiği )

� MAĞDURUN RIZASI ( Suç Tarihinde 15 Yaşını Tamamlamış Ayırt Etme Gücüne Sahip Mağdureyi Rızasıyla Cinsel Amaçlı Olarak Hürriyetinin Kısıtlanması - Rıza Fiili Suç Olmaktan Çıkararak Hukuka Uygun Hale Getirdiği )

� ONBEŞ YAŞINI TAMAMLAMIŞ AYIRT ETME GÜCÜNE SAHİP KÜÇÜK MAĞDURE ( Rızasıyla Cinsel Amaçlı Olarak Hürriyetinin Kısıtlanması - Mağdurenin Rızası Fiili Suç Olmaktan Çıkararak Hukuka Uygun Hale Getirdiği/Reşit Olmayan Mağdureyi Rızası İle Kaçırıp Alıkoyma )

� REŞİT OLMAYAN MAĞDUREYİ RIZASI İLE KAÇIRIP ALIKOYMA ( Suç Tarihinde 15 Yaşını Tamamlamış Ayırt Etme Gücüne Sahip Mağdureyi Rızasıyla Cinsel Amaçlı Olarak Hürriyetinin Kısıtlanması - Mağdurenin Rızası Fiili Suç Olmaktan Çıkararak Hukuka Uygun Hale Getirdiği )

5237/m.6/1, 26/2, 109/1-3-5

4721/m.16

ÖZET : Suç tarihinde 15 yaşını tamamlamış ayırt etme gücüne sahip ( sezgin küçük ) mağdureyi rızasıyla cinsel amaçlı olarak hürriyetini kısıtlamaktan ibaret eylem 5237 sayılı TCY'nin 109/1-3/f-5. maddesi kapsamında olup, mağdurenin aynı Yasa'nın 26/2. maddesi kapsamındaki rızası, fiili suç olmaktan çıkararak hukuka uygun hale getirmektedir.
DAVA : Hükümlü Mehmet'in reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçundan 765 sayılı TCY'nin 430/2. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ( Kahramanmaraş Ağır Ceza Mahkemesi )'nce verilen 05.07.2001 gün ve 164-161 sayılı hüküm, Yargıtay Beşinci Ceza Dairesi'nce 11.10.2001 gün ve 9857-6861 sayı ile onanmak suretiyle kesinleşmiştir.
Uyarlama istemi üzerine Kahramanmaraş Ağır Ceza Mahkemesi'nce 06.07.2005 gün ve 269-290 sayı ile;
"... olay tarihinde henüz reşit olmayan mağdureyi alıkoymak suretiyle hürriyeti tahdit eylemine 5237 sayılı Yasa'nın 109/1, 109/3-f, 109/5. maddeleriyle tayin olunacak cezanın öncekine göre daha ağır neticeler ortaya çıkaracağından bu suçtan 5237 sayılı TCK'nın uygulanmasına yer olmadığına ..." karar verilmiştir.
Hükümlü tarafından temyiz edilen hüküm, dosyayı inceleyen Yargıtay Beşinci Ceza Dairesi'nce 16.11.2005 gün ve 17579-22135 sayı ile;
"... 15 yaşı içindeki mağdurenin rızasıyla alıkonulması şeklinde ve 765 sayılı Yasa'nın 430/2. maddesi kapsamında kabul edilen eylemde 5237 sayılı Yasa'nın 109. maddesinde düzenlenen suçun unsurlarını taşıyıp taşımadığı irdelenmeden ... soyut gerekçeyle lehe olan yasanın belirlenmesi..." isabetsizliğinden bozulmuş, yerel mahkeme ise 02.05.2007 gün ve 73-209 sayı ile; "... alıkoyma ( kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ) suçu yönünden sanığın eylemine 765 sayılı TCK'nın uygulanması durumunda ortaya çıkan sonuç ceza ile eylemle 5237 sayılı TCK hükümlerinin uygulanması durumunda ortaya çıkacak sonuç cezalar karşılaştırıldığında 765 sayılı TCK'nın sanık lehine olduğuna ..." karar vermiştir.
Hükümlü ve müdafiinin temyiziyle Yargıtay Beşinci Ceza Dairesi'nce incelenen hüküm 27.09.2007 gün ve 9857-6861 sayı ile;
"... Dosyadaki nüfus kaydına ve müştekinin 09.05.2001 günlü dilekçesinde 02.05.2001 'de kaçırıldığı belirtildiğine göre, suç tarihinde 15 yaşını bitirdiği anlaşılan mağdurenin rızası ile kaçırılması ve alıkonulması, 765 sayılı TCK'nın 430/2. maddesine muhalefet suçunu oluşturmakta ise de, 5237 sayılı Yasa'nın 109. maddesinin kişinin bir yere gitme veya bir yerde kalma hürriyetinin üzerinde tasarrufta bulunabilmek hakkım koruduğu aynı yasanın rızayı hukuka uygunluk nedeni sayan 26/2. maddesinin "kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilemez" hükmü karşısında, rızaya dayanarak fiili gerçekleştiren sanığın 109. madde anlamda hukuka aykırı davranışından söz edilemeyeceği, rızanın fiili hukuka uygun hale getirdiği ve 7/1. madde dikkate alınarak sanığın kaçırıp alıkoymak suçundan beraatı yerine hükümlülük karart verilmesi..." isabetsizliğinden bozulmuştur.
Yargıtay C. Başsavcılığı ise 02.11.2007 gün ve 168009 sayı ile özet olarak;
Rızaen işlenme halinin 5237 sayılı TCY'nin 109/1. maddesinde suçun basit şekli olarak düzenlendiği, bu nedenle rızaen suçun işlenmesi halinin suç tipi olarak kanunda düzenlendiği hallerde hukuka uygunluk sebebi olarak rızaya dayanılmayacağı, Yasa'nın 26. maddesinin şartlarının olayda gerçekleşmediği, çocuğun üçüncü kişilere karşı özgürlüğünün kısıtlanması konusunda rızasının geçerli olmadığı, aksi halde mahkeme hükmü ile koruma altına alınıp, Çocuk Esirgeme Kurumu bünyesinde koruma altında olan binlerce çocuğun üçüncü kişilerle cinsel amaçlı olarak rızası dahilinde kaçırılıp alıkonulmasının suç oluşturmadığı sonucunu ortaya çıkaracağı, bunun hukuka ve ahlaka uygun olmadığı, 5560 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 234. maddesine eklenen 3. fıkranın da çocukların rızasının hukuka uygunluk sebebi teşkil etmediğini doğruladığını, ayrıca Askeri Yargıtay Daireler Kurulu'nun 26.04.2007 gün ve 44-44 sayı ile 15 yaşından büyük 18 yaşından küçük çocukların rızalarıyla alıkonulmalarının yeni TCY döneminde de suç olmaya devam ettiğine karar verdiği görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurmuştur.
Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığı'na gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.
KARAR : Hükümlünün reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçundan 765 sayılı TCY'nin 430/2. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin yerel mahkemece verilen hüküm Özel Daire tarafından onanmak suretiyle kesinleşmiştir.
5237 sayılı TCY'nin yürürlüğe girmesi ve uyarlama talebi üzerine yerel mahkeme yeni TCY'nin lehe olmadığına karar vermiş, hükümlünün temyiziyle dosyayı inceleyen Özel Daire, kesinleşen hükümde 765 sayılı TCY'nin 430/2. maddesi kapsamında kabul edilen 15 yaşı içindeki mağdurenin rızasıyla alıkonulması eyleminin 5237 sayılı Yasa'nın 109. maddesinde düzenlenen suçun unsurlarını taşıyıp taşımadığının irdelenmemesi isabetsizliğinden hükmü bozmuştur.
Bozmaya uyan yerel mahkeme, eylemin her iki yasada da suç oluşturduğu kabulüyle 765 sayılı TCY'nin sanık lehine olduğuna karar vermiş, hükümlü ve müdafiinin temyizi üzerine Özel Daire, rızaya dayanarak fiili gerçekleştiren sanığın eyleminde 5237 sayılı TCY'nin 109. maddesi anlamında hukuka aykırı davranışından söz edilemeyeceği ve rızanın fiili hukuka uygun hale getirdiği dolayısıyla da hükümlünün beraatına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmü bozmuş, Yargıtay c.Başsavcılığı ise eylemin 5237 sayılı TCY döneminde de suç olmaya devam ettiği görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurarak Özel Daire'nin bozma kararının kaldırılıp yerel mahkeme kararının onanmasını talep etmiştir.
Görüldüğü gibi Özel Daire ile Yargıtay C.Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulu'nca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; 5237 sayılı TCY'de 15 yaşını bitirmiş olmakla birlikte 18 yaşını tamamlamamış olan çocuklara karşı işlenen "cinsel amaçlı olarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" eylemlerinde küçüğün rızasının fiili hukuka uygun hale getirip getirmeyeceğine ilişkindir.
5237 sayılı TCY'nin 6/1-a maddesinde, "henüz 18 yaşını doldurmamış kişi" olarak tanımlanan çocuk kavramının, yasa koyucu tarafından cinsel dokunulmazlığa karşı suçların düzenlendiği bölümde, "onbeş yaşını bitirmiş'; "onbeş yaşını tamamlamamış" şeklinde iki ayrı dönem olarak ele alındığı görülmektedir. Buna göre bu bölümde "onbeş yaşını tamamlamamış" çocuklar ile "onbeş yaşını bitirmiş olup da onsekiz yaşını tamamlamamış" olan çocuklara karşı işlenen cinsel suçlar farklı kategoride mütalaa edilmiştir. TCY'nin 103/1-a maddesinde, "onbeş yaşını tamamlamamış" olan çocuklara karşı her türlü cinsel davranış cinsel istismar olarak tanımlanmışken aynı maddenin b bendinde ise diğer çocuklar ifadesiyle "onbeş yaşını bitirmiş olup da onsekiz yaşını tamamlamamış" olan çocuklar kastedilerek bunlara karşı sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışların cinsel istismar suçunu oluşturabileceği kabul edilmiştir. Yasa koyucu bu maddede "onbeş yaşını bitirmiş olup da onsekiz yaşını tamamlamamış" olan çocuklara karşı rızalarıyla yapılan cinsel davranışları cinsel istismar suçu kapsamına almamış ve bu kategorideki çocukların rızalarına önem vermişken "onbeş yaşını tamamlamamış" çocuklara karşı yapılan her türlü cinsel davranışı rızaları olsa bile çocukların cinsel istismarı suçu kapsamına almıştır. TCY'nin 104. maddesinde de, cebir, tehdit ve hile olmaksızın, onbeş yaşını bitirmiş olan çocukla cinsel ilişkide bulunmayı şikayete bağlı bir suç olarak düzenlemiştir. Bu nedenle çocuklara karşı cinsel amaçlı olarak işlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının da iki kategoride ele alınması gerekmektedir: Birinci kategoride yer alan "onbeş yaşını tamamlamamış" çocuklara karşı işlenen "cinsel amaçlı olarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" suçunda, çocukların rızalarının hukuken değer ifade etmediği konusunda herhangi bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. İkinci kategoride yer alan "onbeş yaşını bitirmiş olup da onsekiz yaşını tamamlamamış" çocuklara karşı işlenen "cinsel amaçlı olarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" suçunda çocukların rızalarının bu suç açısından 5237 sayılı TCY'nin 26/2. maddesi anlamında hukuka uygunluk nedeni oluşturup oluşturmadığı konusu tartışmalı olup, esasen uyuşmazlığın esasını oluşturmaktadır.
Çocukların cinsel amaçlı olarak hürriyetinden yoksun kılınması suçu 765 sayılı TCY'nin "Adabı umumiye ve nizamı aile aleyhinde cürümler" başlıklı sekizinci babının "Kız, kadın ve erkek kaçırmak" başlıklı ikinci faslında yer alan 43012. maddesinde, "Eğer reşit olmayan kimse, cebir ve şiddet veya tehdit veya hile olmaksızın kendi rızası ile şehvet hissi veya evlenme maksadıyla kaçırılmış veya bir yerde alıkonulmuş ise ceza altı aydan üç seneye kadar hapistir" şeklinde, 5237 sayılı TCY'de ise "Hürriyete karşı suçlar" bölümünün "Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" başlıklı 109. maddesinde,
" ( 1 ) Bir kimseyi hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakan kişiye, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası verilir.
( 2 ) �
( 3 ) �
f ) çocuğa ya da beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,
İşlenmesi halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza bir kat artırılır.
( 4 ) ...
( 5 ) Suçun cinsel amaçla işlenmesi halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek cezalar yarı oranında artırılır ... " biçiminde düzenlenmiştir.
765 sayılı TCY'nin 430/2. maddesindeki düzenlemede korunan hukuki değer "umumi adap ve aile düzenidir". 5237 sayılı TCY'deki düzenleme ile korunan hukuki değer ise, "kişilerin kendi istekleri ve iradeleriyle serbestçe hareket edebilme özgürlükleri" dir. Kişilerin bir yerde kalma ve bir yere gitme konusunda özgürlükleri olması nedeniyle bu suçun işlenmesi sonucu anılan özgürlükleri ihlal edilmiş olmaktadır. Ancak suçun oluşabilmesi için bu ihlalin hukuka aykırı olarak yapılması zorunludur. Hukuka aykırılık, öğretide genel olarak hukuk düzeninin izin vermediği halleri ifade etmektedir.
"Hakkın kullanılması ve ilgilinin rızası" başlıklı 5237 sayılı TCY'nin 26/2. maddesinde, "Kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilmez." şeklindeki düzenleme ile ilgilinin rızası bir hukuka uygunluk nedeni olarak sayılmıştır. Sözü edilen hukuka uygunluk nedeninin doğabilmesi, rızanın kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakka ilişkin olmasına ve kişinin bu hakla ilgili olarak rıza açıklama ehliyetinin bulunmasına bağlıdır. Yine rızanın bir hukuka uygunluk nedeni olabilmesi için fiilin işlenmesinden önce ve en geç işlendiği sırada mevcut olması gerekir. Fiilin işlendiği sırada olmayıp sonradan ortaya çıkan rıza bir hukuka uygunluk nedeni değildir.
Burada uyuşmazlığın sağlıklı bir hukuki zemine oturtulabilmesi için "onbeş yaşını bitirmiş olup da onsekiz yaşını tamamlamamış olan" çocukların bir yerde kalma ve bir yere gitme özgürlüklerinin bulunup bulunmadığının dolayısıyla da bu konudaki rızalarının geçerli olup olmadığının belirlenmesi zorunluluğu doğmaktadır. Bunun için de Medeni Yasa'ya başvurulması gerekmektedir.
4721 sayılı Medeni Yasa'nın 13. maddesinde, yaşının küçüklüğü yüzünden veya akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk ya da bunlara benzer sebeplerden biriyle akla uygun biçimde davranma yeteneğinden yoksun olmayan herkesin ayırt etme gücüne sahip olduğu vurgulandıktan sonra 16. maddesinde, ayırt etme gücüne sahip küçüklerin, yasal temsilcilerinin rızası olmadıkça, kendi işlemleriyle borç altına giremeyecekleri ancak karşılıksız kazanmada ve kişiye sıkı sıkıya bağlı hakları kullanmada bu rızanın gerekli olmadığı hükme bağlanmaktadır.
Kişiye sıkı sıkıya bağlı haklar yasada tek tek sayılmamakla birlikte genel olarak öğretide, kişinin sadece kendisinin kullanabileceği, başkasına devredilemeyen ve miras yoluyla geçmeyen haklar olarak açıklanmaktadır. Bu tür haklar insanın kişiliğini yakından ilgilendirdiğinden, bunların kullanılmasına karar verme yetkisi başkasına bırakılmamıştır. Örneğin; evlenme, nişanlanma, nişanı bozma, evlat edinilmeye razı olma gibi ... Bundan da anlaşılacağı üzere kişinin "bir yere gitmek veya bir yerde kalmak" özgürlüğü üzerinde tasarrufta bulunma hakkının sadece kendisine ait olacağı açıktır.
Bununla birlikte, 15.04.1942 gün ve 14/9 sayılı İ.B.Kararı ile CGK'nın 15.02.1972 gün ve 43-50 ve 02.03.2004 gün ve 44-58 sayılı kararlarında; ayırt etme gücüne sahip ( sezgin ) küçüklerin doğrudan doğruya kişiliklerine karşı işlenmiş bulunan suçlardan dolayı dava ve şikayet hakkına sahip oldukları belirtilmektedir.
Bu açıklamaların ışığında somut olay incelendiğinde;
Hükümlünün, suç tarihinde 15 yaşını tamamlamış ayırt etme gücüne sahip ( sezgin küçük ) mağdure Fatma'yı rızasıyla cinsel amaçlı olarak hürriyetini kısıtlamaktan ibaret eylemi 5237 sayılı TCY'nin 109/1-3/f-5. maddesi kapsamında olup, mağdurenin aynı Yasa'nın 26/2. maddesi kapsamındaki rızası fiili suç olmaktan çıkararak hukuka uygun hale getirmektedir. Bu nedenle Özel Daire'nin kararı isabetli olup, Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.
Çoğunluk görüşüne katılmayan Kurul Başkanı;
"Hükümlünün itiraza konu eyleminin 5237 sayılı TCY'nin 109. maddenin 1,3/f ve 5. fıkraları kapsamında kaldığı ve 15 yaşını tamamlamamış çocuklara karşı bu suçun işlenmesi halinde rızanın suçun oluşumuna etkisi bulunmadığı tartışmasızdır. 15 yaşını tamamlamış çocuklara karşı işlenen cinsel amaçlı hürriyeti kısıtlama eylemlerinde rızanın hukuka uygunluk nedeni olup olmadığının belirlenmesi için rızalarının geçerliliğinin saptanması gereklidir.
Öncelikle belirtilmelidir ki, 5237 sayılı TCY'nin 6. maddesinde çocuğun, 18 yaşını doldurmayan kişi olarak tanımlandığına ve uyuşmazlığa konu suçun düzenlendiği TCY'nin 109. maddesinde herhangi bir yaş ayırımı yapılmadan çocuk ifadesi kullanıldığına göre, yasanın cinsel suçların düzenlendiği bölümünde yer alan ve "çocukların cinsel istismarı" başlıklı 103. maddenin 1-b maddesinde 15 yaşını bitirmiş ancak 18 yaşını bitirmemiş çocuklara yönelik cinsel davranışların suç oluşturacak türlerini sadece cebir, tehdit, hile ve iradeyi etkileyen başka bir nedenle sınırlayarak rızasına dayalı eylemleri suç teşkil edecek cinsel istismar hallerinden dışlar görünen hükmüne dayandırarak yasa koyucunun 104. maddesindeki iradesini yok telakki etmek olanaksızdır.
4721 sayılı Medeni Yasa'nın 11. maddesinde; erginliğin onsekiz yaşını doldurulması veya evlenme ile başladığı,
16. maddesinde; ayırt etme gücüne sahip küçüklerin yasal temsilcilerinin rızası olmadıkça kendi işlemleriyle borç altına giremeyecekleri ancak karşılıksız kazanma ile kişiye sıkı sıkıya bağlı hakları kullanmada bu rızanın gerekli olmadığı,
335. maddesinde; ergin olmayan çocuğun ana ve babasının velayeti altında olduğu,
339. maddesinde; ana ve babanın, çocuğun bakım ve eğitimi konusunda onun menfaatini göz önünde tutarak gerekli kararları alıp uygulayacakları, çocuğun ana ve babasının sözünü dinlemekle yükümlü olduğu ve ana-babasının rızası dışında evi terk edemeyeceği,
340. maddesinde; ana ve babanın, çocuğu olanaklarına göre eğiterek onun bedensel zihinsel ruhsal ahlaki ve toplumsal gelişimini sağlayıp koruyacakları hükme bağlanmıştır.
Diğer taraftan, 5237 saydı TCYnin 234. maddesine 5560 sayılı Yasa ile eklenen 3. fıkra, "Kanuni temsilcisinin bilgisi veya rızası dışında evi terk eden çocuğu, rızasıyla da olsa, ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutan kişi, şikayet üzerine... cezalandırılır." hükmü getirilmiştir. Bu maddenin gerekçesinde, "4721 saydı Türk Medeni Kanununun 339. maddesinin dördüncü fıkrasına göre, "çocuk, ana ve babasının rızası dışında evi terk edemez ve yasal sebep olmaksızın onlardan alınamaz" Bu hükümle, yaşı ne olursa olsun, çocuğa ana ve babasının bilgisi veya rızası dışında evi terk etmeme hususunda bir yükümlülük yüklenmiştir. Bu hükmü, ana ve babasının bilgisi ve rızası dışında evi terk eden çocuğu yanında bulunduran kişiye çocuğun ana ve babasını veya yetkili makamları durumdan haberdar etmek yönünde bir yükümlülük yüklemek suretiyle tamamlamak gerekir. Çocuğun evi terk etmesinin ana ve babada büyük bir tedirginlik oluşturduğu herkes tarafından bilinen bir gerçektir... " denilmektedir.
Velisinin bilgisi veya rızası dışında evi terk eden çocuğu rızasıyla da olsa, ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutma fiilini suç sayarak cezalandıran ve buradaki rızayı hukuka uygunluk nedeni olarak kabul etmeyen, yine Medeni Yasamızın 340. maddesiyle bir yandan veliye, çocuğu olanaklarına göre eğiterek onun bedensel zihinsel ruhsal ahlaki ve toplumsal gelişimini sağlayıp koruma görevini, 339. maddesiyle de çocuğun eğitimi konusunda onun menfaatini gözönünde tutarak gerekli kararları alıp uygulama yetkisini veren, öte yandan çocuğa da ana-babasının sözünü dinleme ve onların rızası dışında evi terk etmeme yükümlülüğünü yükleyen bir yasa koyucunun, Çıkardığı başka bir yasa ile cinsel amaçlı olarak hürriyetinin kısıtlanması suçunda velinin iradesini çocuğunun rızasıyla bertaraf etmek istediği düşünülmemelidir.
Bu koşullarda, rızanın bir hukuka uygunluk nedeni olabilmesi için, çocuğun kendisine tanınan sınırları içinde bir tasarrufta bulunması gereklidir. Bu bağlamda, çocuğun arkadaşına ders çalışma için gitmesi halinde kendisine hukuken tanınan sınırlar içinde hareket ettiğinde tartışılır bir hal yoktur. Ancak çocuğun cinsel saldırıya uğrayacağını bilerek bir yere gitme ya da o yerde kalma özgürlüğü olduğunu kabullenmek ve bu yöndeki rızayı Yasa'nın 26/2. maddesi kapsamında hukuka uygunluk sebebi saymak isabetli bir yorum sayılmamalıdır. Bu alanda çocuklara sağlanan özgürlük mutlak olmayıp sınırlıdır. Bu sınırların Medeni Yasa'da açıklıkla öngörülen çerçevenin dışına çıkarılması ve çocuğu, suç mağduru haline dönüştürecek ortama sevk etmeye izin verir tarzda genişletilmesi düşünülmemelidir.
Bu açıklamalar ışığında, velisinin ya da yasal temsilcisinin rızası olmadan bir yere gitme ve bir yerde kalma özgürlüğüne mutlak olarak sahip olmayan çocuğun, hürriyetinin kısıtlanması hukuka aykırı olup, çocuğun rızası bu fiili hukuka uygun hale dönüştürmemektedir. Hukuk düzenimizde çocuğun velisinin izni olmadıkça bir yere gitme veya bir yerde kalmasına izin veren bir düzenleme bulunmamaktadır. Velinin de bir başkasının cinsel tatminine muhatap kılmak niyetiyle çocuğunun hürriyetini tahdit için göstereceği rızanın geçerliliği bulunmamaktadır.
Zihinsel ve fiziksel gelişimini tamamlamamış olduğu Medeni Yasa tarafından açıkça kabul edilen çocuklara böyle bir özgürlüğün verilmiş olabileceği de düşünülmemelidir. Kişisel özgürlüklerin şahsa sıkı sıkıya bağlı haklardan olduğu ve rızanın hukuka uygunluk nedeni olacağı yorumuyla ergin çocuğun bir yere gitmek veya bir yerde kalmakta özgür olacağına hükmetmek bunun ancak meşru amaçlarla yapılmasına bağlıdır. Gittiği ya da kaldığı bu mekanda rızasıyla gerçekleşen cinsi teması, yasa koyucu, 104. maddesinde suç saydığına ve bu hali cinsel özgürlük kapsamında rızadan kaynaklanan hukuka uygunluk saymadığına göre, kabul edilemez bir yorumla cinsel amaçlı özgürlük kısıtlamalarım da, failleri yönünden suç saymak zarureti vardır. Bu nedenlerle Özel Daire'nin kararında isabet bulunmadığından kaldırılmasına ve yerel mahkemenin direnme hükmünün onanmasına karar verilmesi gerektiği düşüncesindeyim" görüşüyle,
Çoğunluk görüşüne katılmayan bir kısım Kurul Üyesi de, benzer düşüncelerle "çocuğun rızasının bu suçta fiili hukuka uygun hale getirmediği" görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.
SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;
1- Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının REDDİNE,
2- Dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay c.Başsavcılığı'na TEVDİİNE, birinci ve ikinci müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından, 11.03.2008 günü yapılan üçüncü müzakerede oyçokluğuyla karar verildi

Kazancı.
Old 28-12-2010, 22:07   #11
Av.Ömer Güntay

 
Varsayılan

Alıntı:
Yazan gastamoney
TCK'nın 104 . maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçu bildiğiniz gibi şikayete tabi bir suçtur.Suçun kanuni tanımına göre bu suç cebir , tehdit ,hile olmaksızın işlenir.15 yaşından büyük çocuğun rızasını alıp bu suçu işleyenlerin yargılanması için şikayet şartının konması sizce kanunun ruhuna ve çocuk hakları sözleşmesine uygun mudur? Uygulamada toplum vicdanına uymayan ve içinde çelişkiler barındıran problemlere neden olabilecek bu madde Anayasa mahkemesine itiraz yolu ile gönderilebilir mi ? Zira bir yanda rıza ile meydana gelen bir ilişki bir yanda şikayet şartı . Acaba özellikle genç kızlık çağına giren kızlarımız başta olmak üzere çocuklarımızı bu hüküm ile ne kadar koruyabiliriz ?

Değerli meslektaşım, istesek de istemese de ceza hukuku oluşum sürecinde bir yan kaynak olarak uygulandığı toplumun genel ahlak kaidelerini bir hukuk kaynağı olarak kimi suçlarda dikkate almaktadır. 15 yaşını tamamlamış çocukla (özellikle kız çocukla) cinsel ilişki, özellikle çocukluğunun ceza hukuku anlamında son evresinde (15-18 yaş) bulunan çocujların, onların ana-babalarının psiko-sosyal konumları ve sağlıkları anlamında ciddi sorunlar ve çocuğun her somut durumda menfaatine uygun "düşmeyebileceğinden" şikayet şartı konulmuştur. Somut olayda belirttiğim mahzurlar, çocuk ve onun yasal temsilcilerince görülmezse, şikayet şartı yerine gelir ve soruşturma başlar. Şimdilik, muhakeme şartı olarak şikayetin kalması gerektiği kanısındayım. Ancak, mesajı ulvi düşüncelerden yola çıkarak yazdığınızı da anlamış bulunuyorum. Buna diyeceğim de şudur: toplum evrildikçe hukuk da evrilecektir. Saygılarımla.
Old 28-12-2010, 23:58   #12
Av.Suna SOYDAŞ

 
Varsayılan

MK md 124.- Erkek veya kadın onyedi yaşını doldurmadıkça evlenemez.
Ancak, hâkim olağanüstü durumlarda ve pek önemli bir sebeple onaltı yaşını doldurmuş olan erkek veya kadının evlenmesine izin verebilir.
Medeni Kanun dahi olağanüstü hallerde evlenme durumunu 16 yaşı doldurma şartına bağlamışken CK'da 15 yaşındaki bir çocuğu ergen sayarak rızayı yeterli sayması çok büyük çelişkidir ve bana göre kesinlikle çocuğun cinsel istismarıdır.
Old 22-01-2011, 17:35   #13
Ebru Demirci

 
Varsayılan

Alıntı:

MADDE 104. - (1) Cebir, tehdit ve hile olmaksızın, onbeş yaşını bitirmiş olan çocukla cinsel ilişkide bulunan kişi, şikâyet üzerine, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.
(2) Fail mağdurdan beş yaştan daha büyük ise, şikâyet koşulu aranmaksızın, cezası iki kat artırılır.
Bu tür davalarda çocuk da anne de baba da şikayetçi olup davaya katılabilirler. Sadece çocuğun şikayetden vazgeçmesi şikayet yokluğundan davayı düşürmez. Zira anne ve baba da katılandır ve katılanın sahip olduğu tüm yasal yollara başvurma hakkı da bulunmaktadır. Dolayısı ile çocuk şikayetten vazgeçse bile anne veya babadan biri şikayetçi ise düşme kararı verilemez. Çünkü bu suçun müştekisi anne ve babadır. Mağduru ise çocuktur.

Sayın Özkan Atalay,
104. maddenin 2. fıkrasında öngörülmüş bulunan ağırlaştırıcı neden Anayasa Mahkemesi tarafından eşitlik ilkesine aykırı bulunduğundan iptal edilmiştir.

Bkz. 23.11.2005 tarih ve E. 2005/103, K. 2005/89 ( RG. 25.02.2006) sayılı AYM kararı
Old 22-01-2011, 18:33   #14
Ebru Demirci

 
Varsayılan

Alıntı:
Yazan mkorkmaz
TCK'nın 104 . maddesindeki ...15 yaşından büyük çocuğun rızasını alıp bu suçu işleyenlerin yargılanması için ŞİKAYET'ten kasıt, çocuğun mu yoksa çocuk adına velinin şikayeti de olabilir mi? çocuk şikayetçi olmasa da anne-babasından birisi şikayetçi olabilir mi? (anne-baba genital muayene isteyebilir mi? cinsel ilişkiye girip girmediğine dair)


Anne- babanın genital muayene isteyebileceğini düşünmekle beraber TCK 104' ün "Kişilere Karşı Suçlar" başlığı altında yer alması nedeniyle anne-babanın şikayet hakkından söz edilemeyeceği kanaatindeyim.
Old 22-01-2011, 18:35   #15
Ebru Demirci

 
Varsayılan Tck 104 Üzerİne...

Reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu düzenleyen TCK 104, çeşitli yönlerden sıkıntılar barındıran bir maddedir. Şöyle ki, reşit olmayan bir kız ile reşit olmayan bir erkek isteyerek cinsel ilişkide bulunduğunda, suçun hukuki ve maddi konusunun neden ibaret olduğu, suçun failinin ve mağdurunun kim olduğu belirsizdir. Gerçekten, fail kız mı yoksa erkek mi olacak? Yoksa karşılıklı olarak her ikisi de suçun faili midir?

Aynı şekilde suçun mağdurunun reşit olmayan kişiler mi yoksa bu kişilerin ana-babaları mı olduğu hususu da tartışmaya değerdir. Şikayet hakkını kim kullanacaktır ?

Bu durum karşısında, reşit olmayanla cinsel ilişki suçu, "fiilen" sadece reşit olan bir kimse ile reşit olmayan bir kimse arasında mümkün olmaktadır.

Kanun koyucu, reşit olmayan kız ve erkeğin isteyerek cinsel ilşkide bulunmaları fiilini, görünüşte yasaklamış ve takibini şikayete bağlamışsa da, takibini imkansız kılarak aslında bu fiili suç saymamıştır. Yani hukuk düzenimizde, 15 yaşını bitirmiş çocukların cebir, tehdit ve hile olmaksızın bir diğer deyişle isteyerek cinsel ilişkide bulunmaları, karşılıklı olarak birbirlerini şikayet etmedikleri sürece yasak değildir; serbesttir.

Böyle olunca da, kanun, yalnızca reşit olan bir kimsenin cebir, tehdit ve hile olmaksızın henüz reşit olmamış bir kimse ile cinsel ilişkide bulunması fiilini suç saymış bulunmaktadır.
Old 28-01-2012, 12:04   #16
Av. Şükrü

 
Varsayılan

TCK 104 uygulamada hakimlere ve savcılara yorum yapma zorunluluğu getiren bir düzenleme bence. Zira bu madde olası hakkın kötüye kullanılması durumlarınada müsait. Tanık olduğum bir olayda kız 16 yaşında erken ise reşit. görücü usulü ile evlendiriliyorlar ve tüm kız isteme merasimi boyunca erkek tarafı kızın yaşının 18 den küçük olduğunu bilmiyor,(olay kırsalda geçiyor) kız tarafıda bu durumu dillendirmiyor. erkek fransada yaşadığı için, erkek dönmeden düğünün hemen yapılıp nikahın daha sonra yapılması karar laştırılıyor. Düğün günü erkek tarafı kızın 16 yaşında olduğunu öğreniyor. Ancak evlilikten vazgeçilmiyor düğün yapılıp hemen bir yaş tashihi davası ve akabinde de evliliğe izin davaları açılıyor tam resmi nikah için gün alınacakken erkek ve kız arasında tartışma çıkıyor ve taraflar birbirinden ayrılıyorlar. Bu noktada kız ve babası hem erkekten hemde erkeğin anne ve babasından TCK 104 anlamında şikayetçi oluyorlar. Bu şikayeti takibende erkeğin anne ve babsından manevi tazminat talep ediliyor.
Bu durumda şikayet olay tarihinden 1,5 - 2 yıl geçtikten sonra yapılıyor ve gaye salt manevi tazminat talebini anne ve babaya yöneltebilmek.
Olayda müşteki konumundaki kız babası ile sanık konumundaki erkek anne ve babasının eylemleri arasında hiçbir farklılık bulunmamasına rağmen tarflardan biri sanık konumunda diğeri ise müşteki.
Ceza yargılamsı sonucunda erkeğim anne ve babasıda mahkum edildiler...
Bence bu durumda şikayeçi olunması hakkın kötüye kullanılmasıdır. Hukuk düzenininin buna izin vermemesi gerekir. Bu sebeple TCK 104 sıkıntılı bir düzenleme olmuştur.
Biraz uzun oldu sanırım....
Old 15-04-2012, 21:40   #17
syavuz

 
Varsayılan

Şikayete bağlı olma mevzusu bir yana, çocuk istismarının önlenebilmesi için cezaların da caydırıcı olması gerekli. Cezaları yetersiz buluyorum.
Old 20-04-2012, 10:20   #18
öğrenci ezgiii

 
Varsayılan

TCK 104/2 Anayasa mahkemesinin 25.02.2006 gün ve 26091 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 23.11.2005 gün ve 103/89 sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Yani arada 5 yaş şartının bir ehemniyeti kalmamıştır. Ayrıca şikayete bağlı bir şuç olsa da bir suç bi kere şikayet edilip adliyeye intikal ettiğinde artık re'sen hale gelecektir ve mağdurun şikayetini geri alması bir şey ifade etmeyecek olup kovuşturulacaktır. Zira 06.12.2006 gün ve 5560 s.K.'nun 24. maddesi ile uzlaşma kapsamından çıkarılmıştır.
Old 20-04-2012, 15:48   #19
Av.Ömer Güntay

 
Varsayılan

Alıntı:
Yazan öğrenci ezgiii
TCK 104/2 Anayasa mahkemesinin 25.02.2006 gün ve 26091 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 23.11.2005 gün ve 103/89 sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Yani arada 5 yaş şartının bir ehemniyeti kalmamıştır. Ayrıca şikayete bağlı bir şuç olsa da bir suç bi kere şikayet edilip adliyeye intikal ettiğinde artık re'sen hale gelecektir ve mağdurun şikayetini geri alması bir şey ifade etmeyecek olup kovuşturulacaktır. Zira 06.12.2006 gün ve 5560 s.K.'nun 24. maddesi ile uzlaşma kapsamından çıkarılmıştır.

Uzlaştırma hükümlerinin uygulanamaması (cinsel suç olması sebebiyle) şikayetten vazgeçme hakkına tesir etmez. Arada normatif bir ilişki yoktur. Şikayetten vazgeçme halinde takipsizlik/düşme kararı verilir.

Alıntı:
TCKm.73(4): Kovuşturma yapılabilmesi şikayete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür ve hükmün kesinleşmesinden sonraki vazgeçme cezanın infazına engel olmaz.
Old 01-12-2012, 05:11   #20
Özkan Atalay

 
Varsayılan

şikayet her aşamada geri alınabilir.şikayet şartı ortadan kalktığı anda da şikayet yokluğundan düşme kararı verilecektir.dolayısı ile her şikayet re'sen soruşturulmaz.Kamu davasını ilgilendiren yani şikayete tabi olmayan suçlar re'sen soruşturulur. Adliye intikal eden suç kovuşturulmaz. Önce soruşturulur. Soruşturma aşamasında kovuşturma yapılıp yapılmayacağına da savcı karar verir. Şayet suçun işlendiği yönünde yeterli delil var ise savcı idianemeyi düzenleyip mahkemesine gönderir. suçun işlendiği yönünde yeterli değil yok ise kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.Bu karara karşıda en yakın ağır ceza mahkemesi başkanlığı'na itiraz edilebilir
Old Bugün  
Site Mübaşiri

 
 
Web www.turkhukuksitesi.com
 
 
Yanıt


Şu anda Bu Konuyu Okuyan Ziyaretçiler : 5 (0 Site Üyesi ve 5 konuk)
 
Konu Araçları Konu İçinde Arama
Konu İçinde Arama:

Detaylı Arama
Konuyu Değerlendirin
Konuyu Değerlendirin:

 
Forum Listesi

Benzer Konular
Konu Konuyu Başlatan Forum Yanıt Son Mesaj
reşit olmayanla cinsel ilişki miraypamuk Hukuk Sohbetleri 30 22-11-2012 23:21
Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçunda Şikayet Hakkı Av.ÜNER Meslektaşların Soruları 10 01-07-2010 22:38
Yargıtay’a göre evlilikte uzun süre cinsel ilişki kurmama manevi tazminata yol açıyor üye19576 Aile Hukuku Çalışma Grubu 3 01-04-2009 12:48
15 yaşındaki küçük kız ile rızaen cinsel ilişki onur lengerli Meslektaşların Soruları 4 06-11-2007 22:06
seçmen kütüğüne yazılırken reşit olmama ama seçimler sırasında reşit olma suskun_juliette Hukuk Soruları Arşivi 15 27-02-2007 11:13


THS Sunucusu bu sayfayı 0,14617896 saniyede 13 sorgu ile oluşturdu.

Türk Hukuk Sitesi (1997 - 2013) © Sitenin Tüm Hakları Saklıdır. Kurallar, yararlanma şartları, site sözleşmesi ve çekinceler için buraya tıklayınız. Site içeriği izinsiz başka site ya da medyalarda yayınlanamaz. Türk Hukuk Sitesi, ağır çalışma şartları içinde büyük bir mesleki mücadele veren ve en zor koşullar altında dahi "Adalet" savaşından yılmayan Türk Hukukçuları ile Hukukun üstünlüğü ilkesine inanan tüm Hukukseverlere adanmıştır. Sitemiz ticari kaygılardan uzak, ücretsiz bir sitedir ve her meslekten hukukçular tarafından hazırlanmakta ve yönetilmektedir.