Merhaba meslektaşlarım,
Müvekkil Türkiye' de taşınmaz satın almıştır. Kendisi yurt dışında ikamet etmektedir. Taşınmazın bulunduğu ilde ikamet eden bir arkadaşı(şüpheli) ile evin kiralaması, kiracı bulunması noktasında anlaşmışlardır.(müvekkil ile şüpheli arasında bu hususla ilgili yazılı bir sözleşme veya noter onaylı vekalet yok ,tamamen sözlü ve güvene dayalı bir durum )Müvekkil, ilgili taşınmazın kiraya verilmesi durumunda kendisine ait Banka hesabına işbu kiraların yollanmasını şüpheliden talep etmiştir. Ancak şüpheli, müvekkile, ''hesabına yurt dışında erişemeyeceğini, bu nedenle de kiraların şüphelinin kullandığı banka hesabına yatırılmasının daha iyi olacağını, akabinde işbu biriken kiraların müvekkil Türkiye'ye geldiğinde kendisine topluca yatıracağını'' söylemiş, müvekkil de şüpheliye güvenerek bu durumu kabul etmiştir. Müvekkil sahibi olduğu taşınmazı kiralaması, kiraların müvekkile ödenmesi noktasında şüpheliye güvenmiş ancak şüpheli ne evi kiraladığı noktasında müvekkili bilgilendirmiş ne de kiracılar tarafından şüphelinin banka hesabına yatırılan kira bedellerini müvekkile iade etmiştir.(Ev kiraya verilmiş) Bu durumla ilgili suç duyurusunda bulunacağız. Sizce bu durum güveni kötüye kullanma suçuna girer mi? yoksa uyuşmazlık hukuki nitelikte mi kalmaktadır. Bu konuya uygun Yargıtay kararı mevcut mudur acaba ?