İlk paylaşılan Yargıtay 3. Hukuk dairesinin kararında ödünç verilen paranın her zaman istenilebilir olduğu B.K 392. Maddesindeki 6 haftalık sürenin borçlunun temerrüde düşürülmesi ve bu takdirde faiz istenilebileciği yönünde iken bu düşüncesi değiştimi. Çünkü diğer paylaşılan kararlarda B.K 392’nin muacceliyetle ilgili olduğu ve bu nedenle 6 haftalık sürenin hitamında alacağın muaccel ve talep edilebilir bir alacak haline geldiği belirtilmiş. Acaba ben mi yanlış okuyorum.